Op LinkedIn komen posts langs, die ingaan op de de lage prijzen in Duitsland. De dagelijkse boodschappen, alkohol, tabak en benzine , om een paar voorbeelden te noemen, zijn aanmerkelijk goedkoper dan in ons land. Veel Nederlanders, die in het grensgebied wonen, doen dan ook daar hun boodschappen. Ook ik profiteer van de lage benzineprijzen, als ik - op weg naar mijn vakantiewoning in de Rhön- vlak over de grens in Elten tank. Dat scheelt toch gauw minimaal 20 cent per liter. Mijn bekommernis om de Nederlandse pomphouder aan de grens, die door de Duitse concurrentie het hoofd nauwelijks nog boven water kan houden. legt het af tegen mijn economische prikkels.
Waarom kunnen de prijzen in ons land niet omlaag, toch belachelijk dat het hier allemaal zo duur is?, zo is in posts te lezen. Een begrijpelijk pleidooi, maar lagere prijzen zijn één kant van het verhaal.
Schuldenberg
Wat onderbelicht blijft is de staat van de Duitse economie en het niveau van de sociaal voorzieningen bij onze buur.
De Duitse economie staat al een paar jaar in crisismodus. Er is geen of nauwelijks groei, de autoindustrie, jarenlang dé motor van de Duitse 'Wirtschaft', ontslaat duizenden medewerkers, de werkloosheidsquote stijgt, middenstanders gaan failliet en 'Standort' Duitsland is door onder meer hoge energielasten en buraucratie geen aantrekkelijke verblijfplaats meer voor binnenlandse en buitenlandse ondernemers.
Daar komt bij dat de infrastructuur (lees: de transportaders) in abominabele staat verkeert. Als je met de auto over Duitse snelwegen rijdt verplaats je je in feite van de ene 'Baustelle' naar de andere. Honderden bruggen moeten worden gerenoveerd of vervangen, omdat ze niet meer begaanbaar dreigen. Niet veel beter is het met het spoor gesteld, waar vertragingen van meer dan een uur meer regel dan uitzondering zijn. Daarnaast lopen de kosten van de gezondheidszorg, om die er eens uit te lichten, zo hoog op, dat die onbetaalbaar dreigt te worden.
Om de boel weer enigszins op de rol te krijgen is de huidige Bondsregering voor € 500 miljard (€ 500.000.000.000) leningen en schulden aangegaan die bedoeld zijn voor economie, defensie, klimaat en infrastructuur. Dit bedrag ( het zogenaamde 'Sondervermögen) staat naast de gewone begroting van 2026 van ruim € 520 miljard, waarvan € 98 miljard door middel van kredieten wordt gefinancierd.
Suiker? Meer bewegen!
Ook in de gezondheidszorg wordt de roep om aanpassingen luider. Er zijn pleidooien vanuit de medische wereld om belastingen op schadelijke consumptie goederen in te voeren of te verhogen, zoals dat bijvoorbeeld in Skandinavië en Engeland het geval is. Tabak en alcohol moeten duurder worden gemaakt, een suikerbelasting moet eindelijk eens worden ingevoerd. Als je een pakje sigaretten 2 Euro duurder maakt dan levert dat de staatskas alleen al 7 miljard Euro op. Als dit jongeren doen afzien van de sigaret, des te beter. Roken is de hoofdoorzaak nummer één van longkanker, hartinfarcten en beroertes. De belastingopbrengsten moeten direct de gezondheidszorg ten goede komen.
Op een tegenreactie kan je wachten. De producenten van softdrinks en snoepgoed zien dat anders. Ziektes worden niet veroorzaakt door suiker, maar mensen worden ziek omdat ze te weinig bewegen. Deze onzin brengt tot uitdrukking dat het eigen belang domineert boven het algemeen maatschappelijk belang. Natuurlijk is beweging voor de gezondheid essentieel, maar dat kan niet gepaard gaan met het onbelemmerd blijven volstoppen van levensmiddelen met suiker.
Worden deze belastingen ingevoerd c.q. verhoogd dan leidt dat tot hogere uitgaven voor de consument. Die consument heeft toch al te lijden onder de hoge prijzen in de supermarkt, die sinds 2020 gemiddeld met 35 procent zijn gestegen. De SPD wil dan ook afspraken met de suoermarkten maken om - op vrijwillige basis- producten goedkoper aan te bieden. Bovendien wil de partij paal en perk stellen aan de manipulatie van producenten, die verpakkingen verkleinen, maar de prijs niet verlagen. Feitelijk gevolg: prijsstijgingen.
Statiegeldpensionado's
Desalniettemin zijn en blijven de prijzen in Duitsland lager dan in ons land. En nu - staccato- de andere kant van het verhaal:
* Het minimumloon ligt in ons land hoger: in Nederland€ 14,06/ uur vanaf 21 jaar tegenover €12,82/uur in Duitsland (2025)
* De AOW is bij ons al in 1957 door Drees ingevoerd, een sociale voorziening die men in Duitsland niet kent.
* De pensioenen liggen in Duitsland aanmerkelijk lager dan bij ons. Is de hoogte van het pensioen in Nederland rond de 70% van het laatst genoten inkomen, in Duitsland is dat 48(!) procent.
Mede als gevolg hiervan is er in Duitsland sprake van forse ouderdomsarmoede. Statiegeldpensionado's worden deze ouderen genoemd: gepensioneerden die niet van hun pensioentje kunnen rondkomen en flessen moeten inzamelen om met het statiegeld hun schamele inkomen enigszins aan te vullen. Armoedig en sociaal onaanvaardbaar.
* Toegevoegd kan worden dat de Duitse belastingbetaler, dwz de Duitse burger, op een gegeven moment zal worden aangeslagen om de enorme schuldenberg die de staat is aangegaan, te betalen.
Kort en goed: een pleidooi om in Nederland de prijzen in de supermarkt en elders te verlagen naar Duits niveau klinkt sympathiek. Als we echter naar de aanmerkelijke verschillen in het niveau van de sociale voorzieningen, de stand van de economie en de staat van de infrastructuur meewegen zeg ik: laten we onze zegeningen tellen.
Reactie plaatsen
Reacties